Αναγνώστες

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Aυτό το ξέρατε; ~ H προέλευση της λέξης "καράτι"

http://1.bp.blogspot.com/_ZhMYCLGLAPs/TG3yF14avBI/AAAAAAAAAfM/ckxMbdxC8_Y/s1600/Carobs.jpgΌλοι λένε π.χ. "διαμάντι 20 καρατίων". Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ότι η λέξη "καράτι" είναι (και αυτή) Ελληνική:

Προέρχεται από τη λέξη κεράτιον, την αρχαιοελληνική λέξη για το χαρούπι!
Το βάρος του σπόρου των χαρουπιών ορίστηκε σαν η πιο μικρή μονάδα μέτρησης για χρυσό και πολύτιμους λίθους.

& εδώ τίθεται ένα ακόμη ερώτημα, την απάντηση του οποίου λίγοι γνωρίζουν:


-Τι είναι το χαρούπι;

Το χαρούπι είναι ο καρπός της χαρουπιάς, δέντρο αείφυλλο και ανήκει στην οικογένεια των Κυαμοειδών, στη τάξη των Κυαμωδών. Γνωστό στους παλαιοτέρους ως "ξυλοκέρατο".

Αναζητήστε το τον Σεπτέμβρη-Οκτώβρη σε καταστήματα με προϊόντα Κρήτης & Κύπρου, ή όλο το χρόνο σε μορφή σκόνης & σιροπιού ~ το χαρουπόμελο!

Πρόκειται για δώρο της φύσης, ενδεικτικά μόνο αναφέρω ότι η περιεκτικότητά του σε ασβέστιο είναι τριπλάσια από αυτή του γάλακτος! Δείτε πληροφορίες για τα χαρούπια εδώεδώ και εδώ.
Κατεβάστε σύνταγές με χαρούπια από εδώ.

Την περίοδο της Κατοχής τα χαρούπια έσωσαν πολύ κόσμο, μιας & τα απέφευγαν οι κατακτητές, ενώ πρόσφεραν στον δοκιμαζόμενο λαό, σημαντική αναπλήρωση των χαμένων διατροφικών αξιών.

Οι οπαδοί των βιολογικών προϊόντων και των εναλλακτικών φυσικών γλυκαντικών ουσιών σίγουρα γνωρίζουν ότι το χαρούπι...
 δεν είναι μόνο τροφή για γουρούνια ή κατσίκες. Παρά τον παρεξηγημένο του ρόλο, το χαρούπι μπορεί κάλλιστα να υποκαταστήσει τη σοκολάτα και το κακάο στη μαγειρική ενώ περιέχει τουλάχιστον τριπλάσιο ασβέστιο από το γάλα και είναι πλούσιο σε πρωτεΐνη, φώσφορο, σίδηρο και άλλα στοιχεία.

Από την άλλη πλευρά, το χαρούπι, τιμώντας την ταπεινότητά του από τα βάθη της ιστορίας, βοήθησε στην επιβίωση πληθυσμών που λιμοκτονούσαν σε κρίσιμες περιόδους, όπως πόλεμοι, θεομηνίες, αναγκαστικές μεταναστεύσεις. Οι Ελληνες παλαιότερων γενεών χρωστούν πολλά σε αυτό το φυσικό «κέρατο» στα χρόνια της Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Το χαρουπάλευρο ή και το χαρουπόμελο ήταν τότε το «μάννα» της εποχής. Το ελάχιστο αλεύρι που έμπαινε στα νοικοκυριά μαζί με το χαρουπάλευρο ζυμωνόταν και έμπαινε στο φούρνο για την παρασκευή του ψωμιού. Ο αλεσμένος σπόρος του χαρουπιού αντικατέστησε και τον καφέ, όταν αυτός ήταν όχι μόνο είδος πολυτελείας αλλά απλώς ανύπαρκτος.

Η θρησκευτική παράδοση θέλει το χαρούπι να έχει βοηθήσει στην επιβίωση του Αγιου Ιωάννη του Βαπτιστή, εξ ου και το όνομα του «αρτόδεντρου του Αγ. Ιωάννου» που έχει σε κάποιες ευρωπαϊκές γλώσσες η χαρουπιά. Επίσης, και ο άσωτος υιός μπόρεσε να συντηρηθεί με χαρούπια.

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, οι Αραβες έμποροι έφεραν στα ευρωπαϊκά λιμάνια τα χαρούπι. Μία εμπορική - οικονομική διάσταση του χαρουπιού είναι η σταθερότητα του βάρους του σπόρου του. Καθένας ζυγίζει περίπου 0,20 γραμμάρια. Που σημαίνει ότι πέντε σπόροι ισούνται με ένα γραμμάριο. Ετσι, στην Αφρική ο σπόρος χρησιμοποιήθηκε για το ζύγισμα μπαχαρικών ενώ στην Ινδία για το ζύγισμα των πολύτιμων λίθων και των κοσμημάτων, κυρίως όμως του χρυσαφιού. Ετσι, από το βάρος του σπόρου αυτού προέκυψε το βάρος του ενός καρατίου. Χαρούπι, καρούπ εις την αραβική... Είναι ίσως η πιο σπουδαία άμβλυνση των κοινωνικών αντιθέσεων στην ιστορία της γεύσης. Από την «ξυλοκερατιά» στη λάμψη του χρυσού...


Η χαρουπιά (επιστ: Κερωνία η έλλοβος, Ceratonia siliqua)...

Μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 13 μέτρα, βρίσκεται σε όχθες ποταμών και παράκτιες περιοχές της Μεσογείου είναι δε γνωστή και με το όνομα ξυλοκερατιά, ενώ στην Κύπρο σαν "τερατσιά".
Τα φύλλα της είναι σύνθετα, σκληρά ωοειδή με λείες παρυφές σχηματίζοντας πυκνό φύλλωμα. Τα άνθη της είναι μικρά πράσινα χωρίς πέταλα. Γνωστό από την αρχαιότητα όπου το καλλιεργούσαν για τους καρπούς του τα χαρούπια ή ξυλοκέρατα.

Τα χαρούπια είναι μακριά, στριφτά και σκληρά πράσινου χρώματος όταν είναι άγουρα και ξυλώδη εξωτερικά ,καστανού χρώματος όταν είναι ώριμα. Η σάρκα τους έχει ευχάριστη, γλυκιά γεύση και περιέχει πολλά και πολύ σκληρά σπόρια.

Τα χαρούπια χρησιμοποιούνται σαν ζωοτροφή και στη παρασκευή οινοπνευματωδών ποτών. Ακόμα αλευροποιούνται και χρησιμοποιούνται στη παρασκευή ενός θρεπτικού αλευριού κατάλληλου για βρεφικούς κοιλόπονους και παιδικές γαστρεντερίτιδες. Από τα σπόρια τους εξάγεται μία κολλώδης ουσία (κόμμι) χρήσιμη στη χαρτοβιομηχανία καθώς και σαν στερεωτικό σε διάφορα τρόφιμα. Το ξύλο της χαρουπιάς χρησιμοποιείται σε ξύλινες διακοσμήσεις.

Στην Ελλάδα βρίσκεται αυτοφυής σε πολλές νησιώτικες περιοχές και κυρίως στη Κρήτη αλλά καλλιεργείται και σε φυτώρια για τον καλλωπισμό δρόμων και πάρκων. Στην Κύπρο καλλιεργείται εδώ και χιλιάδες χρόνια, και το 90% της παραγωγής εξάγεται σε διάφορες μορφές (χαρουπάλευρο, ολόκληρος καρπός, χαρουποπυρήνας, αλεσμένα, γόμα)σε Ιταλία, Αγγλία, Αμερική, Ισπανία, Αυστραλία, Ιαπωνία, και Αίγυπτο.


πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου